Een vader over zijn rol

donderdag 11 augustus 2016
 



Vaders zijn meer ouderschapsverlof zijn gaan opnemen. Meer, maar nog steeds heel weinig. Slechts 11% van de vaders neemt het verlof op, tegenover 22% van de moeders. VICE schreef naar aanleiding van dit nieuws een artikel. Het is een pleidooi om mannen meer te betrekken bij het ouderschap, voor en na de geboorte. Ik liet het artikel lezen aan een goede vriend die drie maanden geleden vader is geworden en wil zijn reactie graag met jullie delen:


'Inderdaad een interessant artikel, ik moet zeggen dat ik het gevoel wel ken. Als man ben je het aanhangsel van de vrouw bij dergelijke afspraken. Dat wordt niet zo gezegd; maar zo voelt het vaak wel. Ik merk dat er weinig plaats is voor de emoties die je als vader hebt, de focus ligt op de vrouw en het (ongeboren) kind. Het niet geven van een hand e.d. als zichtbare uitingsvormen hiervan heb ik niet ervaren, dat zal aan individuele verloskundigen liggen.

Zelf heb ik de keuze gemaakt om 3 weken vrij te nemen, iets dat door mijn baas geaccepteerd werd. Wel merkte ik dat sommige collega's het raar vonden terwijl sommigen het dapper of goed vonden. Zelf vond ik het vooral niet meer dan normaal.

Met betrekking tot het (niet) werken ben ik van mening dat het in Nederland schandalig geregeld is, na 2 dagen sta je als man op je benen als bambi op het ijs: onvast wiebelig en onwennig. Dan weg moeten van 9 tot 5 is onverantwoord en onzinnig (een werkgever heeft toch niets aan je). Zelf heb ik de keuze gemaakt om 3 weken vrij te nemen, iets dat door mijn baas geaccepteerd werd. Wel merkte ik dat sommige collega's het raar vonden terwijl sommigen het dapper of goed vonden. Zelf vond ik het vooral niet meer dan normaal. Bij andere mannen om me heen zie ik wel dat ze gewoon weer aan de slag gaan en het vervolgens doodeng vinden als ze voor het eerst alleen met hun kind zijn. Volgens mij is dat een teken dat je in de eerste weken iets gemist hebt, met je kind zou niet eng/raar/gek hoeven zijn. En ja wennen kost wel tijd, want hoeveel liefde je ook gelijk voor je kind voelt, het is voor beide ouders wennen dat de baby er is. En dat wennen doe je nauwelijks in 2 weken en al helemaal niet in 2 dagen.

Zelfs nu merk ik dat de band van mijn vriendin en dochter sterker is, voor haar is afscheid bij de opvang veel zwaarder. Als man ben je daar dan al helemaal aan gewend, omdat je al veel langer weer aan het werk ben. Dit kan er toe leiden dat de vrouw er toe besluit om minder te gaan werken, wat op zijn beurt de band tussen vader en kind niet verder verdiept. Ik ben van mening dat je dit alleen kunt tegengaan door beide ouders evenveel verlof te geven. Zolang je dat niet doet, zullen vrouwen eerder geneigd zijn om minder te gaan werken en mannen om minder hun rol als ouder te pakken.

Ik ben het op hoofdlijnen eens met de schrijver, ook wat de babyshower betreft. Wij hebben ook zoiets georganiseerd maar dan gewoon met partners erbij en een krat bier/fles wijn en veel eten. Gewoon om te vieren dat we een kind kregen met onze vrienden. Goed stuk dus en een zeer terechte oproep. Nu nog hopen dat de politiek hier iets mee gaat doen, want zoals we in de Volkskrant hebben kunnen lezen vonden de werkgevers het al een barbaarse daad dat Asscher het betaald verlof van 2 naar 5 dagen heeft verlengd (in welke eeuw leven die mensen?!). Het zou verdomme eens tijd worden.'

 

Anderen lazen ook:

Lees hier over de drie meest genoemde redenen van vaders om niet méér te zorgen

Alle verlofregelingen op een rij

VICE: Waarom wordt het krijgen van een kind in Nederland nog steeds gezien als een vrouwending?