Delen

ADHD

ADHD wordt vaker bij mannen dan bij vrouwen gediagnosticeerd, maar er wordt geschat dat ADHD bij vrouwen vaker wordt gemist en over het hoofd wordt gezien.

Wat is ADHD?

ADHD staat voor ‘Attention Deficit Hyperactivity Disorder’. Het is een naam voor een cluster van gedragsproblemen, of wel ‘problemen met het executief functioneren’. Executieve functies sturen ons handelen en gedrag, helpen ons doelen te stellen en deze te bereiken, en zorgen voor een balans tussen eisen, behoeften en verplichtingen.

ADHD uit zich op allerlei manieren en is vooral bekend om de externaliserende symptomen, zoals snel afgeleid zijn, hyperactiviteit en impulsiviteit. Als we ADHD symptomen vergelijken met een ijsberg, zijn deze externaliserende symptomen het deel van het ijs dat boven water ligt. Mensen met ADHD kampen echter ook met internaliserende symptomen die zich ‘onder water’ en dus vooral intern afspelen, zoals problemen met plannen, emotieregulatie en het starten en afmaken van taken. Vanaf de buitenkant worden deze internaliserende symptomen vaak gezien als dromerig, ongemotiveerd of onhandig.

Feiten & cijfers

  • Het is niet precies bekend hoeveel mensen in Nederland ADHD hebben. Geschat wordt dat 3 tot 5 procent van de kinderen en 2 tot 3 procent van de volwassenen aan de criteria voor ADHD voldoen
  • Jongens krijgen drie keer vaker een ADHD diagnose dan meisjes.
  • Meisjes krijgen vaak onterecht eerst een andere diagnose dan ADHD, zoals een bipolaire stoornis, angststoornis of stemmingsstoornis.

Genderverschillen bij ADHD

Vaak wordt ADHD al in de kindertijd gediagnosticeerd. In Nederland heeft ongeveer 3,6% procent van de kinderen onder de achttien jaar een ADHD diagnose, tegenover 3,2% van de volwassen. Hoewel naar schatting evenveel volwassen mannen en vrouwen ADHD hebben, krijgen jongens drie keer vaker een ADHD diagnose dan meisjes.

Dit komt onder andere doordat meisjes minder stereotyperend ‘externaliserend’ gedrag laten zien. Jongetjes met ADHD vertonen vaak hyperactiviteit, impulsief gedrag, agressie en kunnen lastig zijn. Bij meisjes kan externaliserend gedrag zich uiten in een vorm van hyperactiviteit die minder vaak met ADHD geassocieerd wordt, zoals praatgraag zijn. Ook hebben zij veel vaker slaapproblemen dan jongetjes met ADHD.

Meisjes ervaren ook vaker negatieve reacties van hun omgeving over hun ADHD symptomen dan jongetjes. Zij zijn daardoor sneller geneigd om copingmechanismen te creëren die hun symptomen maskeren en verstoppen, zodat hun problematiek minder opvalt. Al met al zorgen zowel genderstereotypen als stereotypen over ADHD er dus voor dat het gedrag van meisjes en vrouwen met ADHD minder vaak wordt herkend, waardoor deskundige hulp onvoldoende wordt ingeschakeld.

Ook de bias dat ADHD vaak als een ‘jongensziekte’ wordt gezien, kan leiden tot misdiagnose bij meiden en vrouwen: vrouwen met ADHD krijgen soms eerst de diagnose bipolaire stoornis of borderline persoonlijkheidsstoornis. Wanneer vrouwen wel een ADHD-diagnose krijgen, wordt hen door zorgprofessionals minder vaak medicatie voorgeschreven dan bij mannen.

Slechts een deel van de meisjes en vrouwen met ADHD krijgt dus de juiste diagnose en behandeling. Er wordt zelfs geschat dat ADHD bij meisjes in 30 tot 50 procent van de gevallen niet wordt herkend. Dit betekent dat veel meisjes en vrouwen niet de zorg krijgen die ze nodig hebben en er veel langer onbehandeld mee blijven worstelen.

Meer weten?

Zie ook onze campagne ‘Komt een mens bij de dokter‘ en onze podcastaflevering “ADHD is geen excuus, wel een verklaring.”

Lees, kijk of luister meer:

Organisaties

Gerelateerde artikelen

Bekijk meer
  • Kennis
  • Gezondheid
  • ...

Mentale gezondheid en hersenaan-doeningen

  • Kennis
  • Gezondheid
  • ...

ASS

  • Kennis
  • Gezondheid
  • ...

Migraine

Bekijk meer