Onderteken de petitie:

    

In Nederland besteden vrouwen nog altijd veel meer tijd aan zorgtaken vergeleken met mannen. Ondanks dat meer dan de helft van de stellen zorgtaken graag gelijk zou verdelen, doet slechts 1 op de 10 dit. Een consequentie van de scheve verdeling is dat de helft van de Nederlandse vrouwen financieel afhankelijk is. In Nederland zijn te weinig (betaalde) voorzieningen om werk en zorg te combineren. De overheid moet hier financierings- verantwoordelijkheid voor nemen. Ondermeer door het verlof voor vaders (partners), dat in juli 2020 met 5 weken wordt aangevuld, niet voor 70 maar voor 100 procent te betalen. Dit verlof zou bovendien ook voor zzp-ers moeten gelden. Dit als eerste stap richting gelijkwaardig verlof voor vrouwen en mannen na de geboorte van een kind. Een nieuwe Europese richtlijn schrijft voor dat werknemers in Nederland recht hebben op 2 maanden betaald ouderschapsverlof. Ook voor dit verlof roepen wij op tot een vergoeding van 100 procent. Wanneer vaders al vroeg de ruimte krijgen om zorgtaken op zich te nemen, legt dit de basis voor een gelijke werk-zorgverdeling.

Ook een op ontwikkeling gerichte en gratis kinderopvang waar ouders vertrouwen in hebben is essentieel. De WRR benoemt dat meer ouders werk en zorg zouden kunnen combineren als kinderopvang gericht is op de educatieve ontwikkeling van kinderen en als deze kinderopvang net zo goed, gewoon en goedkoop zou zijn als de basisschool. Nederland investeert in vergelijking met andere West-Europese landen weinig in de kinderopvang (0,7 procent van het bbp). De helft van wat Scandinavische landen en Frankrijk investeren. Daarbij zijn sluitende kindcentra voor opvang en onderwijs en andere schooltijden essentieel om werk en zorg beter te kunnen combineren. 

Daarnaast roepen we de overheid op tot financiƫle waardering voor de 4,4 miljoen mantelzorgers in Nederland die zich dagelijks belangeloos en onbetaald inzetten. Deze mantelzorgers, vaker vrouw dan man, ontvangen nagenoeg geen enkele financiƫle compensatie voor de kosten die met name intensieve mantelzorg met zich meebrengt en het verlies van inkomen en pensioen doordat zij minder of niet meer kunnen werken als gevolg van deze zorgtaken. Terwijl de overheid vanuit de gewenste participatiesamenleving wel verwacht dat mensen mantelzorg verlenen. De overheid kan een voorbeeld nemen aan andere landen waar de economische waarde van mantelzorg wel wordt erkend.

Lees de andere punten: