Bo Hanna: #ToenIkMijZag

 

Bo is journalist. Wanneer wij hem spreken vertelt hij dat hij tijdens zijn jeugd met name ramen heeft gezien. Dat brengt ons op de vraag wat mediabedrijven hieraan kunnen doen. 

 

 

Liever lezen dan luisteren? Het uitgeschreven interview vind je hier:

"Nee, er waren geen spiegels, er waren meer ramen inderdaad. Omdat ik voor mijn gevoel, ehm... het werd gewoon altijd heel erg benadrukt dat wij, ik en mijn broers, anders waren. Ik denk dat het daarom altijd wel erg in m’n hoofd zat: dat is niet voor mij, dat ben ik niet." 

"We hadden een ander uiterlijk en dat werd wel heel erg benadrukt; dat wij een donkere huidskleur hadden. En ik val op jongens, dus dat was dan ook wel vaak in verhaallijnen, dat je je dan ook niet heel erg terug herkent. Dus het was denk ik een dubbel ding." 

"In wie ik me wel herkende was de presentator bij het Klokhuis of het Jeugdjournaal, dat weet ik even niet meer. Dat was Mustafa Marghadi. Hij heeft ook een Arabisch uiterlijk en een bos krullen. En mensen zeiden ook wel voor de grap: ‘Daar lijk jij op’. Ik weet nog dat ik wel dacht: tof dat iemand die op mij lijkt zulke toffe programma’s presenteert. Het geeft je het gevoel dat je niet raar bent ofzo. Het geeft je het gevoel: oja er zijn ook andere mensen die met hetzelfde dealen. Dan voel je je toch minder eenzaam ofzo, minder alleen." 

"Ik vind het heel erg belangrijk dat de content die ik maak clichés doorbreekt en stereotypes niet herhaalt. Ik had laatst voor Glamour een serie geschreven over game-changers, dat ging over jongeren die zich bezighouden met een betere wereld op het gebied van klimaat, duurzaamheid, LHBT-emancipatie, racisme en dat soort onderwerpen. Toen ging het over klimaat en toen dacht ik…. Toen heb ik Kauthar van de Groene Moslims gevraagd. Ik dacht: ik kan haar natuurlijk ook over racisme vragen, maar dan gaat het wéér over haar identiteit. Terwijl zij zich zo bezighoudt met klimaat en duurzaamheid en daar zie je altijd witte mensen. Terwijl ik dacht: dat kan zij dus ook." 

"Dus ik had haar geïnterviewd voor Glamour en toen kreeg ik een reactie van een Marokkaans-Nederlands meisjes die zei: ik heb altijd de Glamour gelezen en ik had nooit het idee dat het over mij ging, en nu wel. Super emotioneel. Ik ben zo blij dat zij dus een meisje met hoofddoek in de Glamour ziet die het heeft over iets dat ze belangrijk vindt. Dan zorg ik er gewoon voor dat het intersectioneel is." 

"Als ik zo naar m’n werk kijk, dan probeer ik te doen wat ik zelf niet heb gehad, zeg maar."