• WOMEN Inc.
     
    Wij vergroten de kansen van vrouwen op de thema’s geld, gezondheid en beeldvorming. En streven naar een wereld waarin het niet uitmaakt of je als meisje of jongen wordt geboren.
  • Nieuws & Agenda
     
    • Waarom de afbraak van ons onderwijs ook een vrouwenonderwerp is
    • Masterclass: 'Wat is de winst van werkgeluk'
    » Lees het laatste nieuws!
  • Doe mee!
     
    Deel je verhaal op het Podium, plaats een oproep op het Prikbord of test jezelf. Sluit je aan bij het snel groeiende en diverse WOMEN Inc. netwerk.
  • aanTafel
     
    ❝ Inspirerend ❞ | ❝ Leerzaam ❞
    ❝ Bijzonder ❞ | ❝ Zeer waardevol ❞
    Schuif aanTafel, ga in gesprek over doel, lef & netwerk en ervaar het zelf!
 

Waarom ik besloot mijn autobiografie te schrijven

dinsdag 17 juli 2018
 

Op 3 november 2017 lanceerde uitgeverij Boekscout mijn autobiografie Zo anders, hoe pesten mijn leven heeft veranderd. Maar hier ging nog heel wat aan vooraf, want ik had totaal geen ervaring met autobiografisch schrijven. Ik besloot mezelf uit te dagen en met het uitgeven van mijn debuut ging mijn hartenwens in vervulling.

Het heeft nogal wat teweeg gebracht, mijn autobiografie wordt niet door iedereen gewaardeerd. Vooral omdat ik openhartig vertel over hoe ik ben opgegroeid. Maar ondanks de weerstand stond en sta ik nog altijd voor honderd procent achter mijn boek. Mijn allesbehalve normale thuissituatie heeft mij voor een groot deel gevormd dus ik vond het belangrijk om hier in mijn autobiografie over te vertellen.

 

 

Terwijl ik nadacht over mijn jeugd en de herinneringen toeliet, viel me op dat er een aantal thema’s als rode draad door mijn leven liepen. Dit waren dingen die ik heel diep had weggestopt zoals mijn pestverleden, onzekerheid, nergens bij horen en een altijd aanwezig gevoel van minderwaardigheid. Hoe pijnlijk dit besef ook was, ik moest er iets mee doen.

 

Mijn verhaal begint waar de ellende is geëindigd

De titel Zo anders, heb ik uitgekozen omdat ik mijn hele leven heb gehoord dat ik ”anders dan de rest ben”. Wat mij nou zo anders maakte begrijp ik tot op de dag van vandaag niet maar ik heb geleerd mijzelf te accepteren zoals ik ben. Juist nu ervaar ik meer dan ooit dat mijn creativiteit mijn grootste kracht is en die mag nu eindelijk tot bloei komen.

 

In 2015 bereikte ik een dieptepunt in mijn leven. Hoewel het leek alsof ik alles goed voor elkaar had leefde ik nog altijd met die negatieve gevoelens, die nasleep van mijn verleden. Zonder dat ik het doorhad begon ik depressief te raken, en kreeg ik last van paniekaanvallen dit vond ik zo eng dat ik bijna niet meer naar buiten ging. Het werd me teveel, al die jaren van treiterij eisten in het heden nog steeds hun tol. En eigenlijk verpestte het mijn leven, mijn relatie en gezin. Toen ik uiteindelijk met een verlamd gezicht in het ziekenhuis belandde, brak ik vanbinnen. Dit hield ik niet meer vol.

De stress was mij teveel geworden, mijn lichaam zei stop en er moest echt iets veranderen. Ik besloot na 35 jaar eindelijk mijn mond open te trekken en heb mijn directe omgeving verteld over het pesten en wat voor enorme impact dat heeft gehad op mij.

 

Na een jaar van wekelijkse therapie voelde ik mij sterk en had ik eindelijk het zelfvertrouwen om te gaan ontdekken waar mijn talenten en interesses liggen. Mijn therapeute heeft mij gestimuleerd mijn dromen achterna te gaan. Op een dag nam ik het besluit mijn autobiografie te schrijven, ik voelde dat het mij en anderen zou helpen. Als vanzelf begon mijn verhaal vorm te krijgen, dit proces was soms best pijnlijk maar ook mooi. Het heeft mij geholpen mijn verleden te verwerken. De echte beloning is dat ik nu mezelf laat zien en dat ik trots ben op wat ik heb bereikt. Door mijn autobiografie te schrijven help ik anderen het taboe omtrent pesten te doorbreken en de reacties die ik krijg zijn ontzettend waardevol.

Mijn lang gekoesterde wens om als schrijver aan de slag te gaan is uitgekomen en mijn leven is ten goede veranderd. Het schrijven van je autobiografie is echt een bijzonder proces en ik beveel het iedereen aan. Ik geloof namelijk dat iedereen een verhaal heeft dat verteld mag worden.