• WOMEN Inc.
     
    WOMEN Inc. is hét netwerk voor alle vrouwen die zichzelf en elkaar willen versterken. WOMEN Inc. agendeert, versterkt, verbindt & biedt podium.
  • Podium
     
    Het Podium is er speciaal voor jou. Een unieke plek waar vrouwen samenkomen en elkaar versterken. Toon lef en schrijf mee!
  • Prikbord
     
    Heb je een vraag, een tip of een aanbod? Plaats het op het prikbord en laat het netwerk voor je werken!
  • aanTafel
     
    Trek in een goed gesprek? Zet dromen om in durven en doen! Schuif aanTafel.

Zaïre Krieger over blinde vlekken en magiërs

10 april 2017

 

Zaïre Krieger (21) is vrouwenrechtenlobbyist en maker van o.a. Piemelpraat; een parodie op een reclamespotje over de verzorging van de vagina. Hiermee startte ze een belangrijke discussie over blinde vlekken en het belang van beeldvorming in de media.

 

“Ik zag als klein meisje al hoe mijn vader speelde met de werkelijkheid.”

 

Je bevindt je al van jongs af aan onder mediamakers. Wat heb je daarvan geleerd?

Mijn vader was ook mediamaker en regisseur. Toen ik 9 jaar was, speelde ik met skeelers op mijn vaders locaties. Er was een pauze, ik keek naar de monitor en zal een close up van één van de tafelgasten. De set zag er totaal anders uit. Een make-up artist was nog bezig met een andere tafelgast en technici controleerden de aansluitingen onder de tafel nog eens. Dat was de eerste keer dat ik geconfronteerd werd met het idee dat de lens van de camera eigenlijk vaak minder dan 10% liet zien van het daadwerkelijke beeld. Mijn vader was in mijn ogen toen een magiër.

 

Je noemt je vader een magiër, wat is dan zijn truc?

Mijn vader koos niet wat hij liet zien, maar vaak tot in de details wat hij niet wilde laten zien. Hij gebruikte zijn cameralens als toverstaf waarmee hij een onderwerp op een heel specifieke manier in beeld bracht. Dus er is altijd een selectie hoe je een bepaald onderwerp uitlicht en in de media werkt het net zo. Daarom is het belangrijk om stil te staan bij de keuzes die mediamakers maken. Want media zijn een belangrijk informatiebron voor velen en hebben daarmee veel invloed op hoe wij denken en hoe wij naar elkaar kijken. Het maakt echt uit wanneer mensen niet als individuen worden neergezet maar als vertegenwoordiger van een groep.

 

“Ik was meer bezig me te verhouden tot de beeldvorming die bestond over zwarte vrouwen en wat er van mij verwacht werd, dan dat ik bij mezelf bleef en me afvroeg wat vind ík nu leuk, wat wil ík dragen.”

 

Hoe heeft dat invloed gehad op jou?

In mijn tienerjaren heb ik hier veel mee gestruggeld. Ik was op het gymnasium zo keihard bezig met het niet zijn van wat anderen van mij verwachtten. Ik moest wel drie keer nadenken over hoeveel gouden sieraden ik zou dragen, óf ik wel gouden sieraden moest dragen. Maar ook hoe ik mijn haar zou dragen. Ik voelde de druk vanuit mijn zwarte familie en vrienden om mijn haar natuurlijk te dragen, maar hoe zou ik dan overkomen op school?

 

Kan je een voorbeeld noemen van deze magie?

Een van de grootste sprookjes in de media zijn genderstereotypes. Neem bijvoorbeeld de reclame van Amstel bier genaamd ‘zeg het met een vaasje’, waar er in de reclame wordt aangegeven dat ‘echte mannen niet over hun gevoelens praten maar het wegdrinken’, in dit sprookje bestaan de torenhoge cijfers van zelfmoord en depressie onder mannen niet. Terwijl door deskundigen al meerdere keren is aangetoond dat er een link tussen dit rigide beeld van mannelijkheid en deze negatieve cijfers.

 

Hoe kunnen mediamakers dit twisten?

Ik probeer zoveel mogelijk in gesprek te gaan met mensen die niet in mijn bubbel leven maar heel anders zijn. Daarvoor ga ik op zoek naar Facebook groepen, websites, verenigingen en andere platforms waar deze mensen zitten. Zo ontmoet je allemaal verschillende mensen met interessante verhalen. Verschillende mensen in beeld brengen alleen is echter niet voldoende, het is ook belangrijk om ze als individu te benaderen. Het doel is niet om een vrouw uit te nodigen omdat ze vrouw is of om over haar vrouw zijn te praten, maar juist omdat ze inhoudelijk een interessant verhaal heeft los van haar vrouw zijn. De norm, de lens moet breder, zodat ook ik en Jamal ‘Henk en Ingrid’ kunnen zijn.

 

“Zwarte mensen worden bijvoorbeeld vaak uitgenodigd om over racisme te praten om vervolgens voor geen enkel ander topic gevraagd te worden, hun kleur of sekse beslaat toch niet hun volledige identiteit?”

 

Heb je nog tips voor vrouwen die hier ook moeite mee hebben?

Het is heel cliché maar inmiddels weet ik dat het niet voor iedereen even makkelijk is: wees gewoon jezelf! Vraag eens af wat voor stereotypen en aannames je zelf hebt over vrouw zijn, en hoe je hieraan komt. Vervolgens kun je meer vanuit jezelf nadenken over wat jij van jezelf verwacht en wie jij wilt zijn in plaats van je te verhouden tot beelden en opvattingen over hoe je hoort te zijn. Op die manier kun je je eigen bewustzijn vergroten over welke vooroordelen jij onbewust nog hebt.

 

 

Anderen bekeken ook:

 

Achtergrondinformatie: