• WOMEN Inc.
     
    Wij vergroten de kansen van vrouwen op de thema’s geld, gezondheid en beeldvorming. En streven naar een wereld waarin het niet uitmaakt of je als meisje of jongen wordt geboren.
  • Nieuws & Agenda
     
    • Waarom de afbraak van ons onderwijs ook een vrouwenonderwerp is
    • Masterclass: 'Wat is de winst van werkgeluk'
    » Lees het laatste nieuws!
  • Doe mee!
     
    Deel je verhaal op het Podium, plaats een oproep op het Prikbord of test jezelf. Sluit je aan bij het snel groeiende en diverse WOMEN Inc. netwerk.
  • aanTafel
     
    ❝ Inspirerend ❞ | ❝ Leerzaam ❞
    ❝ Bijzonder ❞ | ❝ Zeer waardevol ❞
    Schuif aanTafel, ga in gesprek over doel, lef & netwerk en ervaar het zelf!

Met een opvlieger voor de klas

12 april 2018

Geschreven door: Suzan Steeman

 

Jeanne werkt in het onderwijs. Toen ze in de overgang kwam, kreeg ze veel last van opvliegers en een hoge bloeddruk. Haar klachten waren moeilijk te combineren met het voor de klas staan. Vooral omdat er weinig rekening mee werd gehouden.

 

 

Heb je de overgang vanaf het begin als zwaar ervaren?

"De overgang is lastig als je lesgeeft. Toen ik me er nog niet zo bewust van, dacht ik gewoon 'doorbijten', als ik een opvlieger had maar het werd steeds moeilijker te combineren. Je slaapt bijvoorbeeld slechter en kunt 's nachts heel erg zweten. Dan word je wakker en is het moeilijk om weer in slaap te komen. Mijn leslokaal zit op de bovenste verdieping, dus daar was het heel warm. Toch bleef ik het maar verbloemen. Inmiddels leg ik het gewoon uit: 'ik ben niet bang, dit is geen angstzweet, dit is de overgang'."

 

"Docenten mogen niet drinken in de klas, want dat mogen kinderen ook niet."

 

Waar liep je tegenaan op je werk?

"De regels bij ons op school zijn erg gericht op de leerlingen en de docenten moeten zich aan dezelfde regels houden. Docenten mogen niet drinken in de klas, want dat mogen kinderen ook niet. Maar het was fijn geweest als ik dat wel had gemogen, of dat er een raam open had gemogen, er airconditioning of een ventilator was geregeld."

 

Ben je in gesprek gegaan met je werkgever?

"Ja, die kon er weinig begrip voor opbrengen. Terwijl ik niet vroeg om een ander rooster. Ik wilde niet minder werken of zoiets, maar had al genoeg gehad aan een ventilator in de klas, of de toestemming om wél ramen te mogen openzetten of water te drinken. Ik heb eerst helemaal uit de running moeten raken voordat er naar me werd geluisterd."

 

"Ik heb eerst helemaal uit de running moeten raken voordat er naar me werd geluisterd." 

 

Wat raad je werkgevers aan?

"In het onderwijs werken enorm veel vrouwen, dus daar is dit een urgent thema. Het had mij het meeste geholpen als mijn werkgever het had erkend en zou hebben gezegd: 'Laten we kijken hoe we kunnen meedenken'. Het zou ideaal zijn als werkgevers meer begrip tonen en meer kennis van zaken hebben. Je kunt door kleine aanpassingen meer rekening houden met medewerkers. Iemand die een been breekt krijgt een liftpas, iemand in de overgang mag een raam openzetten of ijswater drinken. Dat soort dingen."

 

Heb je ook advies voor andere vrouwen?

"Het bespreekbaar maken helpt. Zo zet een collega nu voor mij alvast de ventilator aan en snappen de leerlingen ook wat er aan de hand is."