• WOMEN Inc.
     
    Wij vergroten de kansen van vrouwen op de thema’s geld, gezondheid en beeldvorming. En streven naar een wereld waarin het niet uitmaakt of je als meisje of jongen wordt geboren.
  • Nieuws & Agenda
     
    • Waarom de afbraak van ons onderwijs ook een vrouwenonderwerp is
    • Masterclass: 'Wat is de winst van werkgeluk'
    » Lees het laatste nieuws!
  • Doe mee!
     
    Deel je verhaal op het Podium, plaats een oproep op het Prikbord of test jezelf. Sluit je aan bij het snel groeiende en diverse WOMEN Inc. netwerk.
  • aanTafel
     
    ❝ Inspirerend ❞ | ❝ Leerzaam ❞
    ❝ Bijzonder ❞ | ❝ Zeer waardevol ❞
    Schuif aanTafel, ga in gesprek over doel, lef & netwerk en ervaar het zelf!

Het verhaal van Karen van Houdt - van Wijngaarden (52)

28 september 2018

Geschreven door: Iris Brandts

Karen weet als geen ander dat er meer aandacht voor en onderzoek naar voor het vrouwenhart moet komen. 'Waarom heb ik drie cardiologen nodig voordat ik degene heb gevonden die wel met een duidelijke diagnose komt?', vraag zij zich af. Lees hieronder haar verhaal.

 

Toch maar aan de bel trekken

Nadat Karen een hele nacht en ochtend het gevoel had alsof er een zware steen op haar lag, ze stekende pijn op haar borst had die uitstraalde naar haar onderkaak, linkerarm en bovenrug, besluit ze toch maar eens bij de huisarts langs te gaan. Deze klachten heeft ze namelijk al zeker een half jaar. Haar huisarts stuurt een speciaal ambulanceteam om een ECG (beter bekend als een hartfilmpje, dat de elektrische activiteit in de hartspier laat zien) van Karen te maken, waarop wat kleine afwijkingen worden gezien. Dus moet ze door naar de spoedeisende hulp. Maar na een paar onderzoeken in het ziekenhuis blijkt alles in orde: het ECG  is goed en het bloedonderzoek laat geen afwijkingen zien. Eerst voelt Karen zich opgelucht. ‘Zie je wel, er is niks met me aan de hand’, denkt ze. Eenmaal thuis blijven de klachten aanhouden en begint het toch te knagen: moet ze niet verder onderzocht worden als ze zich nog steeds zo slecht voelt? 

 

‘Cardiologisch mankeert u niks’

Karen besluit terug te gaan naar haar huisarts, die ook vindt dat ze een second opinion moet krijgen. Wederom laten verschillende testjes, ditmaal in een ander ziekenhuis, geen bijzonderheden zien. Ze hoeft geen fietsproef te doen, want alles ziet er verder goed uit. Karen vertelt de cardioloog dat ze momenteel even geen pijn heeft, omdat deze komt met pieken en dalen. Wanneer ze hem vraagt of ze weer aan de bel moet trekken als ze weer pijnklachten krijgt, vertelt hij haar dat ze cardiologisch niks mankeert. Hij adviseert haar om misschien eens bij een psycholoog of internist langs te gaan. Deze opmerking maakt Karen onzeker. Het idee dat haar klachten psychisch zijn, geeft haar het gevoel een aansteller te zijn.

 

Scans en onderzoeken zonder resultaat

De daaropvolgende weken gaat Karen zich alleen maar slechter voelen. Haar pijnklachten nemen toe en ze is ongekend vermoeid. Dus gaat ze toch maar weer terug naar de huisarts. Doorverwezen naar weer een andere cardioloog moet Karen eindelijk een fietsproef doen. De proef gaat niet goed en ze moet zelfs voortijdig stoppen vanwege pijnklachten en benauwdheid. Maar het hartfilmpje wijst wederom geen afwijkingen aan. De cardioloog adviseert haar een maagonderzoek te laten doen, maar dit ziet Karen niet zitten. Het is een vervelende ingreep en bovendien weet Karen hoe maagklachten voelen. Dit is echt iets anders. Ook wordt er tijdens dit bezoek nog een nucleaire scan gemaakt van de kransslagaders om vernauwingen uit te sluiten. Hierbij wordt licht radioactief materiaal ingespoten om de hartfunctie goed in beeld te krijgen. Vier weken later krijgt ze de uitslag: geen afwijkingen, geen vernauwingen.

 

Eindelijk duidelijkheid

Karen krijgt op eigen verzoek nieuwe medicatie van haar huisarts, die even lijkt te helpen. Toch blijft ze veel klachten houden. Bij de cardiologieafdeling van het ziekenhuis kan ze haar afspraak niet vervroegen en blijkt ze op een lange wachtlijst te staan. Dan gaat Karen op zoek naar iemand met verstand van hartklachten bij vrouwen. Via Google vindt ze cardiologe Janneke Wittekoek. Via de huisarts krijgt ze snel een afspraak en na een aantal tests en een echo hoort ze eindelijk de woorden die ze al zo lang wilde horen: ‘Ik weet wat je hebt, ik ga je helpen’. 

 

‘Einde onzekerheid’ denkt Karen. ‘En einde speurtocht. Niks psychisch, ik ben toch geen aanstelster’

 

De diagnose kan bevestigd worden met een katheterisatie waarbij er met een stofje vaatkrampen opgewekt worden, coronaire spasmen. Karen besluit dit te doen, ondanks de voorspelde pijn. De katheterisatie en de uitkomst ervan zijn niet leuk, maar in ieder geval duidelijk. Karen heeft een instabiele angina pectoris door coronaire spasmen, microvasculaire dysfunctie en een verminderde reservecapaciteit. Dit betekent dat Karen’s hartspier te weinig zuurstof krijgt, onder andere door krampen in de kransslagaders en een verstoorde functie van de kleine bloedvaatjes. Ze krijgt medicatie, waarvan de bijwerkingen niet meevallen, maar langzaamaan leeft ze weer op, wordt ze weer zichzelf, en heeft ze soms een hele dag geen pijn. Momenteel vecht Karen hard om zo goed mogelijk te revalideren.  

 

‘Wat is er mis met onze gezondheidszorg? Waar gaat het fout dat die vrouwenharten zo onderbelicht zijn? Mannen en vrouwen zijn anders en dus moet ook zorg voor mannen en vrouwen anders. Gelukkig zijn er cardiologen die zich inzetten om de problematiek rondom het vrouwenhart op de kaart te zetten. En ik draag graag een steentje bij met mijn ervaringen om deze vrouwenhart-missie te steunen.’