• WOMEN Inc.
     
    Wij vergroten de kansen van vrouwen op de thema’s geld, gezondheid en beeldvorming. En streven naar een wereld waarin het niet uitmaakt of je als meisje of jongen wordt geboren.
  • Nieuws & Agenda
     
    • Waarom de afbraak van ons onderwijs ook een vrouwenonderwerp is
    • Masterclass: 'Wat is de winst van werkgeluk'
    » Lees het laatste nieuws!
  • Doe mee!
     
    Deel je verhaal op het Podium, plaats een oproep op het Prikbord of test jezelf. Sluit je aan bij het snel groeiende en diverse WOMEN Inc. netwerk.
  • aanTafel
     
    ❝ Inspirerend ❞ | ❝ Leerzaam ❞
    ❝ Bijzonder ❞ | ❝ Zeer waardevol ❞
    Schuif aanTafel, ga in gesprek over doel, lef & netwerk en ervaar het zelf!

Ervaringsverhalen 'Ik ben er even niet'

24 april 2017

 

Elk jaar roept WOMEN Inc. vrouwen op om op 1 mei hun #ikbenerevenniet moment in te plannen. Dit is een moment om zorgtaken aan iemand anders over te laten en stil te staan bij wat jouw ideale werk-zorgverdeling is. Hoe ervaren vrouwen zo'n moment? Is het ze gelukt om een dag lang #ikbenerevenniet te zeggen? En willen ze na #ikbenerevenniet een andere verdeling? Lees de verhalen en tips van 8 vrouwen:

 

Doe mee op 1 mei en sta stil bij jouw ideale werk-zorgverdeling
 

Het verhaal van Mariella (58 jaar)
"Ik ben mantelzorger voor mijn moeder. We zijn in totaal met 4 kinderen, maar tot dusver pakte ik alle zorgtaken automatisch op. Door #ikbenerevenniet ben ik het gesprek met mijn broers en zus aan gegaan. We hebben afgesproken dat we vanaf nu elke zorgtaak voor mijn moeder eerst in de groep gooien. We vragen aan elkaar wie wat op welke dag kan doen. Dit voelt als een hele last minder! Als ik de verantwoordelijkheid niet direct neem, is er dus wel iemand anders die het kan doen."
Het verhaal van Kim (37 jaar)
"Ik heb 's morgens niet het ontbijt klaar gemaakt, geen thee gezet en de vaatwasser niet uitgeruimd. Ik ben aan tafel gaan zitten met de krant en heb gewacht tot het ontbijt kwam. Zoon vond het echt onzin. Over 10 dagen is het immers ook al Moederdag! Verder was ik de hele dag gesloten voor vragen als: 'mama, wat moet ik aan. Mama, ik heb honger, etc.' Ik heb alles doorgespeeld aan man. Dat leverde hilarische situaties op. De reactie van mijn kinderen: ‘maar dat weet papa helemaal niet!’ Ik ben 's middags gaan shoppen voor mezelf i.p.v. naar mijn schoonmoeder te gaan. Mijn man is naar haar toegegaan. Vooral mijn man heeft zich gerealiseerd hoeveel klusjes ik op een dag doe waar hij geen weet van heeft. Hij heeft zich wel voorgenomen dat hij meer overneemt, op voorwaarde dat hij het op zijn manier mag doen."
Het verhaal van Paula (45 jaar)
"Ik heb vrij genomen van mijn werk en heb stilgestaan bij alle taken die ik naast mijn baan nog erbij heb. Het is vreselijk oneerlijk verdeeld. Zoveel zorgtaken en daarnaast nog erbij werken! Het is lastig om deze routine te veranderen, want als ik het niet doe als alleenstaande moeder dan gaat het goed mis! Ik heb mezelf wel voorgenomen om een keer per maand wat tijd voor mezelf te nemen. Soms is het moeilijk om bepaalde taken en routines te veranderen maar vergeet jezelf niet in het proces. Put yourself first!"



 

Het verhaal van Malika (31 jaar)
"Ik heb een schema opgesteld met alle taken en wie wat wanneer doet. Mijn man vond het hard werken, maar begreep wel eindelijk hoeveel ik eigenlijk doe op een dag. Mijlpaal bereikt! Wel jammer dat hier een burn-out voor nodig was. Ik kon me gemakkelijker strikt bij mijn taken houden en hoefde niet constant na te denken over alle taken in huis. Heldere kaders helpen mij om mezelf in balans te houden. Wij houden het zo aan! Hopelijk sluipt het er niet stiekem in dat alles weer op mijn bordje terecht komt. Het lijkt me goed als de overheid meer aandacht voor deze balans heeft. Voorheen kon je bijvoorbeeld met je levensloopregeling nog betaald vrij plannen voor je kleine kinderen of zieke ouders. Nu is er niets voor geregeld en dat is toch knap lastig met een zware hypotheek en 2 kleine kids. Ook zou ik qua werkcultuur verandering willen zien. Begrip vanuit werkgevers is er nauwelijks en ook het nieuwe werken staat nog in de kinderschoenen."
Het verhaal van Mariam (49 jaar)
"Door #ikbenerevenniet heb ik nagedacht en met mijn partner gepraat over onze verdeling. Ik vind het moeilijk zorgtaken los te laten en ik merk dat ik het graag op mijn manier gedaan wil hebben. Dat ligt aan mij en niet aan mijn partner. Dus als ík het anders wil, zal ik mijn houding ten op zichte van huishoudelijk werk moeten veranderen. Echt een belangrijke realisatie. Ik ga nu eerst inventariseren wat er allemaal in huis moet worden gedaan. Dan praten we over een (her)verdeling. Mijn tip? Zorg dat je helder hebt wat het probleem nu eigenlijk is en leg het neer bij degene van wie het probleem is. Maar, praat er wel over met je partner! Stel vragen aan elkaar en sla geen deuren dicht omdat iemand het anders doet dan jij. Spreek duidelijk je concrete verwachtingen en je teleurstelling uit als het een keer niet lukt. Hou het dan wel zoveel mogelijk bij jezelf (ik ben boos / teleurgesteld, want ik had verwacht dat..) en zoek dan samen naar een oplossing. Ook bij kinderen is het belangrijk dat je concreet blijft en je verwachtingen uitspreekt. Maar geef hen ook de ruimte om de taak op hun eigen manier uit te voeren."



 

Het verhaal van Hajar (40 jaar)
"Voor mijn #ikbenerevenniet moment heb ik geregeld dat de zorg voor mijn kinderen een extra dag door mijn ex-man is gedaan. Hierdoor had ik wat extra tijd voor mezelf. Erg prettig. Ook heb ik het principe "durf te vragen" toegepast. Dat is iets wat ik heel lastig vind. Er kan in mijn situatie weinig structureel veranderen vrees ik. Ik ben nu eenmaal een alleenstaande ouder en ik heb een minuscuul sociaal vangnet. Misschien is het wel een idee om een soort poule van alleenstaande ouders op te richten en daarin mensen met elkaar kennis te laten maken. Zowel de ouders als de kinderen. Voor sociaal contact en eventueel mogelijkheden voor opvang onderling."
Het verhaal van Clara (50 jaar)
"De #ikbenerevenniet dag vind ik bijzonder en moet zeker opnieuw plaatsvinden. Ik heb (zoals als iedere dag) mijn werk gecombineerd met de zorg voor de kinderen en hond maar ben om 18:00 uur lekker de deur uit gestapt voor een lange wandeling door het bos. Iets wat ik té weinig doe. Daarnaast heb ik samen met manlief gekeken hoe we nog beter onze taken kunnen verdelen. Ook onze kinderen leren hiervan: de taken kunnen prima verdeeld worden mits je er open voor staat. Op dit moment bouw ik, zoals ik ook al eerder van plan was, meer rustmomenten in. Zo doe ik in de avonduren regelmatig yoga en neem ik 2 à 3 keer per week 's ochtends de tijd om hard te lopen. Zo schakel ik even helemaal uit van alle dagelijkse beslommeringen. Ik zou vrouwen willen adviseren te onthouden dat juist hun bijdrage en zorg waardevol is maar dat hun gezondheid en welzijn hier direct mee in verbinding staan. Mijn uitgangspunt: als je zelf niet goed in je vel zit, kun je niet goed voor een ander zorgen. Wees alert en vraag anderen om hulp, ik merk dat ik steeds beter leer te vragen."
Het verhaal van Elly (56 jaar)
"Ik heb #ikbenerevenniet als bijzonder prettig ervaren. Ik heb nagedacht hoeveel zorg ik bied aan mijn 80 jarige moeder naast mijn betaalde werk. Daarnaast doe ik de was voor mijn zoon en pas ik ongeveer 10 uur per week op mijn kleindochter. De intensiteit van de zorgtaken voor mijn moeder wisselt sterk en is afhankelijk van haar gezondheid. Omdat ze in het ziekenhuis ligt, vraagt de zorg voor haar momenteel veel.  Ik probeer zoveel mogelijk mijn zorgtaken te verdelen met mijn zus en schoonzus. Voorheen deed ik veel alleen omdat ik vlak bij haar woon."




 

Lees meer over:

De kosten van jouw ideale werk-zorgverdeling

Waarom vrouwen 2x zorgen dan mannen