• WOMEN Inc.
     
    Wij vergroten de kansen van vrouwen op de thema’s geld, gezondheid en beeldvorming. En streven naar een wereld waarin het niet uitmaakt of je als meisje of jongen wordt geboren.
  • Nieuws & Agenda
     
    • Waarom de afbraak van ons onderwijs ook een vrouwenonderwerp is
    • Masterclass: 'Wat is de winst van werkgeluk'
    » Lees het laatste nieuws!
  • Doe mee!
     
    Deel je verhaal op het Podium, plaats een oproep op het Prikbord of test jezelf. Sluit je aan bij het snel groeiende en diverse WOMEN Inc. netwerk.
  • aanTafel
     
    ❝ Inspirerend ❞ | ❝ Leerzaam ❞
    ❝ Bijzonder ❞ | ❝ Zeer waardevol ❞
    Schuif aanTafel, ga in gesprek over doel, lef & netwerk en ervaar het zelf!

Boekenweek: Voor nu oké, maar kies volgend jaar voor een vrouw

27 maart 2019

“Nee he. Opnieuw verhalen over moeders en niet dóór moeders.” Dat was de reactie van veel mensen op de bekendmaking van het thema van de boekenweek 2019: de moeder, de vrouw. Het feit dat zowel het boekenweekgeschenk als het -essay door een man is geschreven heeft voor veel discussie gezorgd. De vrouw zou regelrecht terug worden gestuurd naar het aanrecht - ‘daar waar ze zou horen’. Wij lazen het essay Mijn moeders strijd van schrijver Murat Isik en tot onze opluchting is dat in dit geval verre van waar.

 

Geschreven door: Sander Heithuis

 

“Ik vond het echt verschrikkelijk om een meisje te zijn in het dorp. Meisje-zijn maakte van mij een ongelukkig kind.” (p. 10) 

 
Voor het boekenweekessay heeft Isik zijn moeder meerdere malen geïnterviewd. Zij groeit op in een Turks, conservatief dorpje waar ze zich al vroeg realiseert dat haar ‘meisje-zijn’ consequenties heeft voor de manier waarop met haar wordt omgegaan. Met de buurjongens spelen, als eerste aan tafel schuiven en oudere mensen in de ogen aankijken zijn stuk voor stuk verboden waar haar broers niet mee te kampen kregen. Zij wel. Om haar meisje-zijn. 

 

“Ik wilde me ontplooien, me voorbereiden op het werkende leven, meedoen met de wereld daarbuiten en niet thuiszitten.” (p. 33)


Het boek heet niet voor niets Mijn moeders strijd, want wat volgt is een verhaal over de emancipatiestrijd van Isiks moeder. We lezen hoe de verhuizing van Turkije naar Nederland invloed op haar heeft gehad, hoe de relatie met haar man (problematisch) verloopt en hoe ze haar plek verovert op de Nederlandse arbeidsmarkt. Op een ontroerende manier laat Isik vooral zijn moeder vertellen, waardoor het háár verhaal wordt. Hij zorgt voor de vorm, zijn moeder voor het verhaal. 

 

“Na mijn pensioen wil ik me graag inzetten voor andere vrouwen, in gesprek gaan met vrouwen die het moeilijk hebben. Ik wil ze helpen met hun emancipatiestrijd, ze laten weten dat ze over hun problemen moeten praten, dat ze niet alleen zijn.” (p. 58-59)


We moeten vraagtekens zetten bij het feit dat opnieuw een man een verhaal over moederschap heeft geschreven. Maar dit essay gaat gelukkig veel verder dan het beschrijven van moeder-zijn en de invloed die ‘de moeder’ gehad heeft op haar kinderen. Dit verhaal gaat niet over de moeder van Murat Isik, maar over de geëmancipeerde Turkse vrouw die naar Nederlands is verhuisd. Ja, zij heeft twee sterke kinderen grootgebracht en daarom past in het thema van de boekenweek van dit jaar. Maar de geëmancipeerde vrouw staat centraal en in dat opzicht is kritiek wat ons betreft onterecht. Als het CPNB, de organisator van de boekenweek, de volgende keer maar wel besluit om een vrouw zo’n verhaal te laten schrijven. Dat wel.

 

De boekenweek duurt nog t/m zondag 31 maart. Het boekenweekessay is, net zoals het boekenweekgeschenk, in alle boekwinkels verkrijgbaar.