Blog - Mannen en vrouwen en literatuur

27 februari 2013

Virginia Woolf dacht in 1928 dat het in honderd jaar wel zou lukken: dan zouden vrouwen in fictie gelijk zijn aan mannen. De generaties vóór haar kenden geen gelijkheid van onderwijs, geen intellectuele vrijheid voor vrouwen: ‘Women have not had a dog’s chance of writing poetry,’ zei ze. En geef het wat meer tijd, kun je denken, in Nederland werden hele reeksen zusjes en meisjes nog in de jaren vijftig, zestig van school gehaald om het huishouden te doen, tot 1956 werd je nog ontslagen als je trouwde en had je je man nodig om een bankrekening te openen, maar vooruit, we kunnen nu zelf werken, zelf geld verdienen en dat geeft ons voldoende intellectuele vrijheid – aldus Woolf – om literaire meesterwerken te schrijven.

En dan is DIT de line-up van het nieuwste literaire festival van de nieuwste generatie literaire jonge honden. Dertig schrijvers, vijf vrouwen – bij mij op de rugbyclub zijn de verhoudingen nog beter. De Revisor wordt gemaakt door een redactie van vijf mannen. We hebben geen Opzij literatuurprijs nodig, schreef Christiaan Weijts in 2010, want de literaire emancipatie is toch al voltooid. Daarbij noemde hij een paar namen van vrouwen die wel eens een prijs hadden gewonnen. Dat vrouwen statistisch nog ver in de minderheid zijn bij alle grote literaire prijzen, liet hij onbenoemd. Laten we het geëmmer over literaire prijzen niet vergeten: waar de Libris-jury het ene jaar durft te klagen over de vrouwen die alleen maar schrijven over relaties en persoonlijke wissewasjes (2007), kennen ze in 2010 de prijs toe aan Bernard Dewulff, en het juryrapport begon zo: Je moet het maar durven. Schrijven over het aller, allergewoonste, dat tegelijkertijd het meest dierbare is: je eigen kinderen.

De discussie is er al over vrouwen op tv en zal over vrouwen in de literatuur dezelfde lijnen volgen: de redacties zeggen ‘we doen echt ons best, maar er zijn niet meer goede vrouwen.’ Dit duidt precies het probleem, dat is namelijk ook echt tweeledig...
>> Lees verder

Deze blog is geschreven door Michelle van Dijk en is in zijn geheel terug te vinden op: dewittekamer.wordpress.com.