Wees een vrouw, gebruik je vrouwelijkheid optimaal!

Column

Wat is vrouwelijkheid?
Door: Fatima Mzallassi

Dit is de prangende vraag, die de avond sterk kleurde en waar elke vrouw in de zaal haar eigen betekenis aan gaf. Voor mij is vrouwelijkheid vooral accepteren wie ik ben en hier naar leven. Mij niet meer verdedigen voor al mijn gebreken en lichamelijke imperfecties, maar deze juist vol trots uit dragen. Te leren zeggen, ja ik ben onzeker en ja ik vind aandacht belangrijk en ja ik wil graag sensueel gevonden worden. Het mag, want ik ben een vrouw!

Naema Tahir relateert, terecht, haar vrouwelijkheid aan authenticiteit. Naema is vooral zichzelf! Een recht waar ze hard voor heeft moeten strijden en voor haar onlosmakelijk verbonden is met haar seksuele vrijheid. Dat dit niet altijd gemakkelijk is en verkeerd opgevat kan worden bewijst de commotie na haar verschijning op Nova. Op het scherm was Naema, zo sprankelend en spontaan zoals ik haar die maandagavond voor mij zag, in gesprek te zien met Jeroen Pauw. Een vrolijke persoon, lichtelijk zenuwachtig, die met gemak de toespelingen van Jeroen terug kaatste en te allen tijde ‘in control’ was. Ik kon me heel erg vereenzelvigen met wat ik zag en herkende hierin veel van mijzelf terug. Applaus Naema, dit is wat wij vrouwen allemaal willen. In control zijn zonder ook maar iets van onze persoonlijkheid in te leveren!

Des te meer verbaasde ik me over de reacties van de vrouwen in de zaal om mij heen. Geen denderend applaus om mij heen, maar overwegend sceptische blikken, het gemompel van een enkele cynicus. Naema, verlegen na het zien van zichzelf op het grote scherm, legt uit zich niet anders te hebben gedragen dan ze thuis gewend is. Echter niet meer voor herhaling vatbaar. Na de negatieve reacties, de toespelingen op seksuele manipulatie van haar kant, wenst Naema dit deel van haar persoonlijkheid niet meer te delen met het publiek. Heel begrijpelijk, want ook maandagavond in een zaal vol met vrouwen klonken cynisch de woorden ‘goede marketingstrategie’ en ‘lelijke vrouwen hebben het moeilijker’. Het hartstochtelijke betoog van Hanna, een zwarte vrouw met naar eigen zeggen een masculien voorkomen, dat elke vrouw haar eigen schoonheid heeft werd maar lauwtjes ontvangen. Of neem Eva, met haar blonde haren en lange benen, die eerlijk toegaf meer rust te hebben met de acceptatie van de voordelen die haar fysiek verschijnen met zich meebrengt. Meer vrede hiermee te hebben dan de jaren waarin zij zich in alle bochten wrong, haar seksualiteit verbergend, om maar te bewijzen dat…

Eva ontblote hiermee de zere plek, wat de hele avond al etterde in de zaal en tot uitbarsting kwam bij het tonen van beelden met diverse interpretaties van vrouwelijkheid; namelijk het relateren van vrouwelijkheid aan seksualiteit. Dat in de beelden aardig wat fotomodellen voorkwamen bleek als rode lap te werken voor een grote groep in de zaal. Woest waren ze, dit zijn geen echte vrouwen! was de kreet. Persoonlijk vind ik dat, of we het nu leuk vinden of niet, wij vrouwen ons graag mooi willen voelen. Natuurlijk ieder op haar manier, maar je fysiek aantrekkelijk voelen is daar toch wel onlosmakelijk mee verbonden. Ik vind het jammer dat deze reacties het verdere verloop van de avond hebben gekleurd en ik de zaal verliet met het onbevredigde gevoel dat er blijkbaar voor velen nog steeds een taboe heerst op het relateren van vrouwelijkheid aan seksualiteit, schoonheid. Begrippen die voor mij onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.