Positie van hoogopgeleide vrouwen op de arbeidsmarkt

Serpil Senel, oprichter van het landelijke Netwerk BIZ, presenteerde deze avond. Muriel Dalgliesh opende de avond, zij is beleidsmedewerker bij de FNV vakcentrale en vertelde over de arbeidspositie van vrouwen op dit moment. Met behulp van verschillende schema's gaf ze aan hoe de positie is van allochtone vrouwen en hoe de maatschappij zich ontwikkeld ten opzichte van werkende allochtone vrouwen.

Hierna kwamen Fatoş Ipek-Demir, columniste en manager Advies HOF te Den Haag, en Ilknur Seme, clustermanager bij de gemeente Haarlemmermeer aan het woord. Allebei vertelden ze hun succesverhaal. Over de hobbels en bobbels die je tegen kan komen en dat het soms ook opvallend makkelijk kan gaan. Mensen uit het publiek kregen daarna de kans om vragen te stellen en over hun ervaringen te praten.

Aan het einde van het programma kon er beneden in het café genetwerkt worden.

Column

Door: Sahar Hajkasem

Ik ben een blij mens. Reeds drie maanden geleden had ik toegezegd de column voor deze avond te verzorgen. Het thema was nog niet bekend. Toen een aantal weken geleden duidelijk werd waar de avond om zou draaien was ik in mijn element. Helemaal toen mij bekend werd dat een van de sprekers een vriendin van mij is. Dubbel feest! Een avond lang keuvelen met een vriendin en trots haar performance volgen en meepraten in een debat (mede georganiseerd met Stichting netwerk BIZ) met een thema dat me aanspreekt: de positie van hoog opgeleide (allochtone) vrouwen op de arbeidsmarkt en doorstroom van deze vrouwen naar hogere -en of leidinggevende functies.

Sinds een aantal maanden ben ik op zoek naar een nieuwe functie. Een spannende periode dat ik met gemengde gevoelens doorloop. Solliciteren vind ik namelijk niet leuk. Brieven schrijven, in spanning afwachten hoe de brief ontvangen wordt, hopen op een uitnodiging en je beste beentje voorzetten in het gesprek. Het kost zoveel energie. En de angst om afgewezen te worden zit er diep in.
In 1995 betrad ik, na een succesvol afgeronde studie aan de TU Delft, voor het eerst de arbeidsmarkt. Civiele techneuten lagen niet geweldig in de markt en je moest goed je best doen om erboven uit te steken. Met mijn lengte, een schamele 1.54 meter, viel dit letterlijk niet mee. Ook dat ik als vrouw mee wilde doen in een behoudende mannenwereld, de constructeurswereld, werkte niet in mijn voordeel. Maar gek genoeg, en dat had ik niet verwacht, heeft mijn allochtone voorkomen, ook een rol gespeeld in het moeizame verloop om een eerste baan te verzilveren. Ook al willen mensen die geloven dat alles maakbaar is dit niet horen. Ik heb dat ook een hele lange tijd geloofd. Gewoon hard je best doen!
Toch duurde het een klein jaartje eer ik met mijn eerste baan na mijn studie kon aanvangen. Het kostte mij langer dan de meeste van mijn autochtone studiegenoten.

Inmiddels zijn de tijden veranderd. Het gaat goed met de economie en er staan veel vacatures open. De nood is hoog en we leven in een tijdperk dat ook culturele diversiteit ‘in’ is. Bedrijven staan te springen om hoog opgeleide allochtone vrouwen. En inderdaad! Ik kom nu bijna overal binnen. Ik ben hot! Ik word niet afgewezen, ik word gezien en mijn talenten worden gezien. Ik heb mijn allochtoon zijn omarmd. Ik schuif mijn identiteiten niet meer opzij maar breng ze allen mee in het gesprek. En het is OK! Een primeur voor jullie, ik ga zodadelijk ja zeggen tegen een mooie aanbieding!

In het verhaal over de weg naar succes, van gastspreker Fatoş Ipek-Demir, columniste en manager Advies HOF te Den Haag herkende ik mijn eigen verhaal. Fatoş is een strijder en heeft overal voor moeten vechten. Niet voor niets een soulmate. Ze gaf aan dat sekse, sociale klasse, en afkomst er wel toe doen en dat je behoorlijk moet strijden als je buiten ‘de norm’ valt. Tegelijkertijd zag ik ook parallellen met tweede gastspreker Ilknur Seme, clustermanager bij de gemeente Haarlemmermeer. Ilknur heeft een tegengesteld traject doorlopen. “Alles ging bijna vanzelf” zegt ze. Zij had bedrijfswiskunde en informatica gestudeerd en werd, net zoals al haar medestudenten destijds, bijna letterlijk uit de schoolbanken geplukt. Een hoopvol verhaal, maar ik vraag me sterk af in hoeverre haar verhaal representatief is. Als de economische nood hoog is, spelen sekse, klassenpositionering en etniciteit een minder grote rol.

Muriel Dalgliesh, de derde gastspreker van de avond en als beleidsmedewerker werkzaam bij de FNV, vertelde dat de arbeidsparticipatie van vrouwen de afgelopen jaren flink is verbeterd. Allochtone vrouwen lopen nog achter maar zijn hard bezig met een inhaalslag. Vrouwen, autochtoon en allochtoon, doen het de laatste tijd beter op school dan mannen . Zou dit een voorbode zijn voor meer (allochtone) vrouwen aan de top? We hebben de economie en de tijdgeest mee…