Word jij soms ook zo moe van jezelf?

Word jij ook zo moe van jezelf? Van de manier waarop je soms naar jezelf kijkt of naar je omstandigheden? Dat wat je ook doet, het eigenlijk nooit goed is voor jezelf?

Ben jij een negatief ingesteld iemand of een positief ingesteld iemand?

Ga de komende tijd eens letten op wat je denkt en zegt. En wat voor een klank en intentie je gedachten en dat wat je zegt, hebben.

Ik merk bij mezelf dat ik vaak nog te streng voor mezelf ben. Dat ik te veel te snel moet. Daardoor kan ik moeilijk ontspannen en de situatie nemen zoals hij is en ervan genieten.

Mijn ego – die zegt dat ik volgens bepaalde maatstaven moet leven en vooral niet volgens mijzelf – is streng, snel en hardnekkig. Heel snel vliegt er al een gedachte door me heen dat ik eigenlijk al iets had moeten doen of bereiken. Voor ik het weet, ga ik weer mee op mijn ego-flow en ben ik mezelf nodeloos aan het pijnigen met “hadden” en “moeten”.

Wat ik dan doe, is tegen mezelf zeggen dat het bijvoorbeeld oké is om me een keer niet zo goed te voelen. Of dat het oké is om me een paar dagen wat minder te doen ondanks de druk die van mezelf uitgaat om toch van alles te gaan doen.

Er lijken dan twee machten bezig te zijn. De macht van het “ik zou moeten” en de macht van “laat het zo zijn en volg je gevoel”. De eerste macht is sterk, maar de tweede is sterker. Maar alleen als je er open voor staat.

En het is wel degelijk mogelijk om jezelf te zijn en niet te leven volgens de ego-flow; het leven naar andermans maatstaven en naar wat anderen vinden dat zou moeten.

Daarvoor moet je je eerst bewust worden van wat je nu werkelijk denkt. Alleen als je je bewust bent van wat je denkt en doet, kan je het veranderen.

Wees lief en aardig naar jezelf toe. Het heeft geen zin om jezelf een denkbeeldige pak voor je broek te geven omdat een keer iets niet gelukt is. Dat is niet constructief en je schiet er niets mee op. Het enige wat je bereikt door zo streng naar jezelf te zijn, is een constante vorm van spanning, geen plezier en veel gepieker. Beter is om aardig naar jezelf te praten en te denken. Praat en denk tegen jezelf zoals je tegen je beste vriend(in) zou praten. Je scheldt hem/haar toch ook niet meteen de huid vol als hij/zij een keer weer dezelfde misstap begaat?

En blijf je eigen weg volgen. Weet wat je wilt en ga het doen. Zonder dat eisenpakket en die negativiteit. Zie het als een avontuur met vallen en opstaan. De Mount Everest is niet in een keer beklommen. Dus jouw Mount Everest hoeft ook niet in een keer perfect te gaan.

Elke reis begint met de eerste stap…zet je eerste stap naar positiviteit, acceptatie en liefde naar jezelf en geniet van de reis…