modeseries in bladen vaak onrealistisch

Hoe komt eigenlijk een modeserie in tijdschriften tot stand?
Als modestyliste voor diverse bladen wil ik daar wel een boekje over opendoen.
De invulling voor de thema’s hangt vaak samen met de lopende trends.
Wat wordt er in Parijs, Milaan en Londen geshowd daar pikken wij een aantal thema’s uit die
we dan gaan produceren.
Als styliste ben ik vaak verantwoordelijk voor de gehele productie.
Ik zoek een fotograaf, model, locatie en shop alle kleding en props.
Vaak gaan er vier dagen werk in een productie zitten.
Na overleg met de fotograaf over het thema gaan we opzoek naar een passende locatie en ons model.
Vaak zijn de modellen beneden de twintig en nog behoorlijk recht van vorm.
Waarom werken wij met meiden maat 36. Helaas werk het zo dat de kledingleveranciers een monstercollectie maken in deze maat. Vaak is het zo dat de kleding om het model heen wordt geboetseerd.
Als jij dan in later in de winkel dit kledingstuk staat te passen kom je bedrogen uit!
Want wat men niet ziet is dat de kleding aan de achterzijde van het model vol met tape en spelden zit.
Ook moet jij je voorstellen dat het model de ideale belichting krijgt en natuurlijk prachtig haar en make-up.
Stel jezelf voor in zo’n setting en je ziet er ook op je mooist uit. Ook aan een model wordt eerst twee uur gesleuteld om haar zo neer te zetten.
Het onrealistische zit hem in het feit dat er iets wordt neergezet dat niet haalbaar is qua prijs, vorm en verkrijgbaarheid.
Zelfs de meest toegankelijke en wellicht wat degelijke bladen gaan mee in de jonge meiden trend.
It’s a pitty en een gemiste kans.
Neem het vooral niet te serieus en als graadmeter.
Haal eruit wat je aanspreekt maar laat je vooral niet ( mis) leiden door wat je ziet.
Het is en blijft fantasie.
Stylingguide
Geraldine Caraballo