Grijze mannen

‘Je moet gewoon altijd de beste kiezen voor een functie. Als dat elke keer een man is, dan is dat zo.’ Aan het woord is oud-politiecommissaris Eric Nordholt in Pauw en Witteman. Hij reageert op de ingreep van minister Guusje Ter Horst bij de benoeming van de korpschef in Zuid-Holland. Dit soort boerenlogica van Nordholt zorgt ervoor dat er nog bijna geen vrouwelijke hoogleraren zijn, dat vrouwen zich altijd moeten verantwoorden als ze een zware baan combineren met kinderen en dat veel alleenstaande vrouwen met kinderen het grootste risico lopen om onder het bestaansminimum te eindigen. Grijze mannen kiezen namelijk grijze mannen. ‘Grijze man zijn’ is namelijk hun definitie van ‘de beste zijn’. Dat doen deze mannen niet altijd met opzet. Het spiegelen aan soortgenoten is door de natuur gegeven. Het ontheft ze alleen niet van de verantwoordelijkheid om afstand te nemen van deze biologica en te beseffen dat je actief moet sturen om te voorkomen dat je eigen voorkeuren te dominant zijn. Wetten en regelgeving helpen daarbij. Het instellen van quota voor het aantal vrouwen in besturen lijkt een paardenmiddel, maar is noodzakelijk voor het verkrijgen van een kritische massa. Alleen dat voorkomt koppen zoals laatst in de Volkskrant: ‘Vrouwen in de top:net mannen’. Maar belangrijker dan wetten en regelgeving, is het loswrikken van de mannelijke verwachtingen over leiderschap. Zolang deze verwachtingen de maatschappij domineren maken vrouwen weinig kans. We hebben meer verhalen en voorbeelden nodig waarmee we onszelf en onze kinderen kunnen opvoeden. Daarom is het goed dat het Financieel Dagblad vrijwel dagelijks bericht over vrouwen in leidinggevende posities en dat vrouwen als Sylvia Toth en Neelie Kroes blijven hameren op vrouwelijk leiderschap. En het is daarom ook goed dat deze minister van Binnenlandse Zaken ballen toont en dwars wilde gaan liggen bij de te vanzelfsprekende benoeming van een volgende man in een toppositie. Spijtig dat ze dit keer te laat was, maar de volgende keer gaat het haar lukken.

Ruben Maes (1976) is oprichter van bureau Maes|Okhuijsen dat is gespecialiseerd in het ontwikkelen van mediastrategieën, crisiscommunicatie en politiek strategische advisering. Naast zijn werkzaamheden als politiek strategisch adviseur, leidt Ruben met grote regelmaat debatten en conferenties in de publieke sector. Na zijn studie politieke wetenschappen aan de Universiteit Leiden, werkte Ruben bij een onderzoeksbureau gericht op strategische advisering bij campagnes. Tevens werkte hij freelance voor BNR Nieuwsradio en was hij redacteur van PM Den Haag.