‘Vrouwen moeten nog zoveel oplossen’
Volkskrant 14 september 2009
Utrecht - ‘De vrouwenemancipatie is gestokt. Het is weliswaar vanzelfsprekender geworden dat vrouwen werken, maar van economische zelfstandigheid is geen sprake.’ Pia Dijkstra (54) is na anderhalf jaar voorzitterschap van de Taskforce Deeltijdplus – die vrouwen ertoe moet bewegen grotere banen te nemen – tot de conclusie gekomen dat er ‘bar weinig is veranderd’ sinds de tijd dat zij ’s morgens achter de kinderwagen liep en ’s avonds het Achtuurjournaal presenteerde. ‘Vrouwen nemen elkaar nog steeds de maat.’
Vrouwen dwarsbomen elkaar?
‘Toen ik aan deze baan begon, dacht ik echt dat er wel een stap zou zijn gemaakt. Maar er is eigenlijk bitter weinig veranderd. De norm is nog steeds dat vrouwen voor hun kinderen moeten zorgen. Als er altijd een oppas op het schoolplein verschijnt, worden moeders daar op aangekeken. Ongewild ga je meewerken aan die normering. Ik deed dat ook. Dan scheurde ik van de studio naar school voor een uitvoering van een van de kinderen (nu 15,17 en 21 jaar, red.). Vooral om aan andere moeders te laten zien dat ik er heus wel ben als het nodig is.’
Maar veel vrouwen werken nu toch ook?
‘Ja, maar wel in deeltijd. Slechts een op de drie vrouwen kan financieel op eigen benen staan. De rest zit er kennelijk niet mee om de hand op te houden bij hun partner, met alle gevolgen van dien. Want iedereen weet dat een op de drie huwelijken strandt en dat vrouwen geen pensioen opbouwen. Ik begrijp die mentaliteit niet. Veel vrouwen hebben een fantastische opleiding, maar zodra er kinderen komen gaan ze minder werken, waarmee ze zichzelf de kans op een carrière ontnemen.’
Dus het is hun eigen schuld dat de emancipatie stokt?
‘Het is niemands schuld. Onze hele maatschappij is nog ingericht op de traditionele rolverdeling. Schooltijden sluiten niet aan op werktijden, de kinderopvang is behoorlijk verbeterd maar nog niet wat het moet zijn. Er zijn nog zoveel zaken die vrouwen moeten oplossen. Vandaar dat ze dus vrijwel allemaal in deeltijd werken en financieel onzelfstandig zijn. Dat wordt bovendien in stand gehouden door faciliteiten als alimentatie. Een begrijpelijke regeling, maar je prikkelt vrouwen niet om op eigen benen te gaan staan als ze worden onderhouden door hun ex-man. Ook de overheid is dubbel. Aan de ene kant stimuleert ze vrouwen fiscaal om te werken, via de inkomensafhankelijke combinatiekorting. Maar met de aanrechtsubsidie beloont ze de vrouwen die thuisblijven. Wat is nu de boodschap?’
Reacties
Anneke
Roos
